Песнарка

Чичко чевлар тропа, тропа, троп и ги крои сите наши сни

Кога падна на Пирина, ранет Јане Сандански

Кога си сам и тажно е се - на неа ти сети се

Еден поглед, безброј прашања, еден допир, вода сред пустина

Море од лаги препливав, цвеќе што умира милував

Сонце гледам, сонце не ме грее, дупла вотка и ништо веќе важно не е.

лета меѓу нас таа душа - нè топли небото

Кога се допираат овој свет и вечноста...

Изгубен во овој живот, ко во темна сива магла ...

Денот носи смев еве го на праг, земи го прегрни го ти пак

Сукњичка кратка и сите се ѕверат, а ништо подобар не сум ни јас

Тоше Тоше главно празна - Tоше Тоше пак ли казна?

Вечерва дај ми од небо огнови, биди им сенка на мојте богови

и гледај зраци сончеви плодат, свети води, а над води сводови

Нека не боли време за плачење

Твоeто срце лед што зрачи - ќе се стопи, ќе ме слуша

Се плашам од наши емигранти - Не сме храбри, и веќе не сме млади

лево срце, десно ум, над тоа никој - никој - под сето ти и јас

Ах, каде е мојто либе дали мисли пак на мене?

Билјана платно белеше, на oхридските извори.

Јас – сонце и месечина и точка и цела вселена...

Модри очи тоа си ти - девојка од бронза

Еден бакнеж и магија се стори, мојто срце капија ти отвори

Пепел во нашите градини